Geçenlerde bir dostum sordu; "Yahu Anıl, televizyonda bir program yapıyorsunuz, adı Oyun Dışı. Stüdyoya bir gün bir şarkıcı geliyor, ertesi hafta bir oyuncu, bir diğer hafta podyumların asil bir mankeni ya da sahayı iyi bilen bir teknik direktör… Ama siz her defasında konuyu dönüp dolaştırıp futbola, yeşil sahaya, taktiklere bağlıyorsunuz. Nedir bu işin aslı?" dedi.
Aslında cevap, efsane teknik adam Bill Shankly’nin o meşhur ve zamansız sözünde saklı: "Futbol bir hayat memat meselesi değildir, ondan çok daha önemlidir."
İşte biz Oyun Dışı’nda tam olarak bu "önemli" meseleyi deşiyoruz. Çünkü biliyoruz ki, hayatın ritmiyle yeşil sahanın ritmi birbirine ikiz kardeş gibi benziyor. Podyumda tek başına binlerce gözün önünde milimetrik adımlarla yürüyen bir mankenin sırtındaki o başrol yüküyle; derbide uzatmalarda penaltı noktasına yürüyen o forvetin omzundaki yük aynı aslında. Ya da set bittiğinde, o canlandırdığı karakterin dünyasından sıyrılıp kendi gerçeğine dönen bir oyuncunun yaşadığı o ani adaptasyon sessizliği; şampiyonluk maçının son düdüğüyle bomboş kalan bir stadyumun o uğultulu yalnızlığından farksız.
Biz bu programda skorları, transferleri ya da ofsayt çizgilerini konuşmuyoruz. Sevgili dostum ve ekran partnerim Eray Aksoy ile birlikte; hayatın tam ortasında kendi maçını yöneten, kendi kulübesinde sabreden, haksız bir "kırmızı kartla" oyun dışı kalıp yeniden ayağa kalkan insanları ağırlıyoruz. Şarkısını söylerken detone olan bir sanatçının o krizi yönetme refleksiyle, defansta hata yapan bir stoperin o açığı kapatma çabası aynı oyunun parçası.
Yani uzun lafın kısası; stüdyomuzdaki spot ışıkları aslında yeşil sahanın projektörleri... Ağırladığımız her renkli sima ise aslında bu büyük hayat liginin birer kaptanı. Biz futbola sadece 22 kişinin bir topun peşinden koştuğu bir oyun olarak değil; sahne arkasındaki o dev emeğin, zarafetin, sabrın ve stratejinin aynası olarak bakıyoruz.
Tam da bu yüzden, o aynayı her hafta başka bir pencereden aralamak için her pazar saatler 23.00’ü gösterdiğinde TMB TV ekranlarında yerimizi alıyoruz.
Çünkü oyun sahada bitiyor olabilir ama asıl maç, o çizginin hemen bittiği yerde; yani Oyun Dışında başlıyor.