İZSU’nun yayımladığı güncel veriler, özellikle Tahtalı Barajı’nda yaşanan düşüşün kritik seviyeyi bile geride bıraktığını ortaya koyuyor. Kentin içme suyunun büyük bölümünü sağlayan barajda doluluk oranı yüzde 1.12’ye kadar gerileyerek son yılların en düşük seviyesine indi.
Yaşanan kuraklığın boyutu, geçtiğimiz yılın rakamlarıyla karşılaştırıldığında daha da netleşiyor. 26 Kasım 2024 tarihinde Tahtalı Barajı’nın doluluk oranı yüzde 11.74 olarak ölçülürken, sadece bir yıl içerisinde bu rakam yaklaşık on kat düşerek kuraklığın ne kadar derinleştiğini gözler önüne serdi. Uzmanlar, Tahtalı’daki bu seviyenin yeraltı su rezervlerini dahi zorlayacak bir eşik olduğunu belirtiyor.
İki baraj tamamen kurudu
Tahtalı’daki kritik düşüşün yanında İzmir’in diğer barajlarında da durum iç açıcı değil. Gördes Barajı’nda 9 Ağustos’ta, Balçova Barajı’nda ise 22 Ekim’de su tamamen tükendi. Böylece iki barajda doluluk oranı sıfıra indi. Bu gelişme, özellikle yaz aylarında yoğun nüfus artışı yaşayan İzmir için ciddi bir risk anlamına geliyor.
Su seviyeleri dibe vuruyor
Kentteki diğer su kaynakları için paylaşılan son ölçümlerde de tablo endişe verici.
-
Alaçatı Kutlu Aktaş Barajı: yüzde 0.05
-
Ürkmez Barajı: yüzde 3.33
-
Güzelhisar Barajı: yüzde 43.60
Güzelhisar dışındaki barajların neredeyse tamamen boşalmış olması, kış yağışlarının başlamaması halinde İzmir’in su tedarikinde ciddi zorluklar yaşayabileceğini gösteriyor.
Gece kesintileri 6 Ağustos’tan bu yana sürüyor
Azalan su kaynaklarına karşı alınan önlemler kapsamında İzmir Büyükşehir Belediyesi, tüketimin yüksek olduğu bölgelerde 23.00–05.00 saatleri arasında planlı su kesintileri uygulamayı sürdürüyor. Bu uygulamanın, baraj seviyeleri toparlanana kadar devam edebileceği belirtiliyor.
Kent için tehlike çanları çalıyor
Uzmanlar, İzmir’in uzun vadeli bir su yönetimi stratejisine her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyduğunu vurgularken, kuraklıkla mücadelede acil eylem planlarının devreye alınması gerektiğine dikkat çekiyor. Tahtalı Barajı’nın dip seviyeyi görmesi, İzmir için sadece bir uyarı değil, su yönetiminde yeni bir dönemin aciliyetle başlaması gerektiğinin göstergesi olarak değerlendiriliyor.